
باشگاه خبرنگاران جوان - حسین کنعانی مقدم کارشناس مسائل سیاست خارجی در گفت و گو با باشگاه خبرنگاران جوان با اشاره به فعال سازی مکانیسم ماشه بیان کرد: مکانیزم ماشه را میتوان از سه منظر مورد بحث و بررسی قرار داد: منظر نخست، حقوق بینالملل در چارچوب برجام و قوانین بینالمللی، از دیدگاه ما این اقدام، غیرقانونی بوده است و باید در سطح بینالمللی مورد بحث، بررسی و پیگرد قانونی قرار بگیرد. راهکارهای دیپلماتیک در این خصوص، بهویژه برای گفتوگو با طرفهای حاضر در برجام مانند روسیه، چین و تروئیکای اروپایی، باید باز باشد و این موضوع در سازمان ملل متحد نیز بررسی شود. منظر دوم، بازگشت قطعنامهها؛ این منظر به بحث بازگشت قطعنامههای هفتگانهای میپردازد که در چارچوب قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت، موضوعیت خود را از دست داده بودند. بازگشت این قطعنامهها میتواند محدودیتهایی برای ما ایجاد کند؛ چه در بحث تحریمها و چه در رابطه با احتمال اقداماتی ذیل فصل هفتم منشور ملل متحد علیه جمهوری اسلامی. این موضوع حائز اهمیت فراوان است و باید تلاش خود را به کار گیریم تا چنین مسئلهای رخ ندهد و یا دستکم، تأثیرات آن به حداقل برسد.
وی ادامه داد: منظر سوم، عکسالعمل ایران؛ منظر سوم، به عکسالعمل ما در قبال اقدام تروئیکای اروپایی اختصاص دارد. بنده معتقدم که ما باید راهبرد «ماشه علیه ماشه» را فعال کنیم. به این معنا که در برابر فعالسازی مکانیزم ماشه از سوی آنها، ما نیز باید ماشه متقابل خود را فعال سازیم. قدرت بازدارندگی جمهوری اسلامی، توانی است که خود اروپاییها نیز به آن واقفاند و میدانند که اگر ما بنا را بر نشان دادن عکسالعمل بگذاریم، بهویژه در خصوص بستن یا کنترل تنگه هرمز، مسئله انرژی برای اروپا به یک چالش جدی تبدیل خواهد شد. این امر هزینههایی برای آنها به همراه خواهد داشت که بر اساس محاسبات هزینه-فایده خودشان، قابل تأمل است. ما میتوانیم از قدرت بازدارندگی خود در خلیج فارس استفاده کنیم؛ در این صورت، قیمت نفت میتواند به بیش از ۲۰۰ دلار در هر بشکه افزایش یابد که این موضوع، صدمات سنگینی به اقتصاد اروپا وارد خواهد کرد. اروپاییها باید بدانند که قدرت بازدارندگی ایران برای راهبرد «ماشه علیه ماشه» بسیار بالا است و لازم است در خطای محاسباتی که به آن دچار شده و بر اساس آن این اقدام را انجام دادهاند، تجدیدنظر کنند.
کنعانی مقدم افزود: متأسفانه در برجام، مکانیسم ماشه به گونهای گنجانده شده بود که پذیرش آن از همان ابتدا یک اشتباه بود. اینکه آقای ظریف، به عنوان مبتکر این اقدام، مسئولیت آن را به شخص دیگری (آقای فرانچسکو) نسبت میدهد و بهانههایی از این دست که «من نبودم» را مطرح میکند، در مسائل کلان کشور پذیرفتنی نیست. این یک بحث است.اما در خصوص مواضع اخیر، رئیسجمهور با بیان اینکه ما زیر بار حرف زور نمیرویم و تسلیم نخواهیم شد، مواضع خوبی اتخاذ کردهاند. مواضع آقای عراقچی نیز بیشتر جنبه اطلاعرسانی در رابطه با این مسئله را داشته است. ما در نظام بینالملل ابزارهای بسیار کارآمدی برای پاسخگویی به این موضوع در اختیار داریم. حداقل اقدام این بود که سفرای انگلیس، آلمان و فرانسه به وزارت امور خارجه احضار میشدند، اعتراض رسمی جمهوری اسلامی به آنها ابلاغ میگردید و سطح روابط خود با این کشورها را به پایینترین حد ممکن کاهش میدادیم. یک عکسالعمل دیپلماتیک سخت باید در این خصوص اعمال میشد. به نظر میرسد آقای عراقچی یا در حال بررسی این راهکارها هستند یا برای انجام این اقدامات، تحفظ دارند. بنده معتقدم ما باید بسیار قدرتمند عمل کنیم، مخصوصاً در این فرصت یک ماههای که شورای امنیت تعیین کرده است. ما باید برخوردی قاطع داشته باشیم و دیگر نباید راهکارهای مسالمتآمیز را پیگیری کنیم؛ زیرا آنها وارد یک جنگ اقتصادی با ما شدهاند و ما نیز باید پاسخی درخور و سخت به آنها بدهیم.